Waar zijn ze nu weer heen?

image

Ik geef het op. Na een uur te hebben gezocht, plof ik op de bank en hoop dat mijn sleutels vanzelf naar mij toe komen kruipen.

“Waar heb ik hem voor het laatst gezien?” Die vraag kan ik me nu zo onderhand iedere dag wel drie keer stellen.

Mijn man wordt er zelfs niet eens meer boos om, maar op medeleven kan ik niet meer rekenen. Gisteren nog vond hij mijn badge voor het KDV onder mijn hoofdkussen. Het helpt natuurlijk ook niet dat mijn zoon diezelfde dag mijn pin-pas van het dressoir heeft getovert.

Ik probeer ook echt zorgvuldig om te gaan met mijn spullen. Zo heeft alles ook zijn eigen vaste plek. Alleen is die vaste plek voor mijn sleutel, de badge en mijn pin-pas wat flexibeler en met vaak onvindbaar als resultaat.

Nu is mijn sleutel weer aan de beurt en het hele huis en mijn tas heb ik in de tussentijd al drie keer ondersteboven gehaald. Met andere woorden, ik geef het op…

Totdat mijn zoon de hoek om komt lopen met mijn sleutel in zijn handen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s