Mijn soepstengel!

image

Ik schrik op van een schreeuw waarop mijn zoon vervolgens hard begint te huilen.

Ik spring op en ren naar de serre waar hij zojuist, al knabbelend op zijn soepstengel, nog tevreden naar buiten zat te kijken.

Hij komt al met gespreide armen naar me toe. Een teken dat het menes is. Tijdens het knuffelen en troosten probeer ik te ontdekken wat er aan de hand is.

Ik zie geen bloed, dat is in ieder geval al goed. Langzaam, tussen het snikken door, probeer ik mijn zoon te ondervragen.
“Wat is er gebeurd?” “Ik ben gevallen!” Antwoord mijn zoon.

“Heb je je dan pijn gedaan?” Vraag ik dan.

“Nee! Mijn soepstengel is gebroken!”

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s