We zijn pas halverwege

We zijn al anderhalf uur onderweg en in het midden van nergens beland als mijn zoon vreemd begint te lopen en een zuur gezicht trekt.

Ik vraag hem wat er aan de hand is, maar op zijn antwoord ben ik ver van voorbereid.

“Ik heb gepoept!”

Aangezien mijn zoon vanmorgen al twee keer heeft gepoept heb ik er dan ook niet aan gedacht om doekjes of een luier mee te nemen.

In de verte zie ik een bankje met een prullebak staan en wij lopen er naartoe. Ik zet mijn zoon op de bank en bekijk de ernst van de situatie.

Ik heb geluk met een grote vaste keutel en deponeer deze snel in de prullebak. Dan ga ik op zoek naar schone blaadjes.

Mijn zoon kijkt mij vreemd aan.

“Wat ben je aan het doen mam?”

Dat wil jij dus echt niet weten lieve schat.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s