Wachten op mijn zoon.


Daar sta ik dan. In het donker in de kou. Ik blaas wolkjes en kijk door het raam naar binnen.

Ik heb zojuist mijn zoon naar de opvang gebracht en voordat ik de deur uit mocht lopen werd ik belaagd met kusjes en knuffels. Hij beloofde mij dat hij nog aan het raam zou komen zwaaien.

Dus wacht ik nog even. Aan de andere kant van het raam en kijk naar de kinderen die heerlijk aan het spelen zijn.

Maar ik kijk vooral naar mijn zoon. Mijn zoon die te druk aan het spelen is om naar zijn moeder te zwaaien aan de andere kant.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s