Dat kan ik toch zelf?

Gehaast haal ik snel nog wat kleren uit de kast voor mijn zoon en dochter. Over een kwartier moeten we alweer vertrekken en de kinderen zitten nog steeds in hun pyama.

Als eerste leg ik mijn dochter op het aankleed kussen. Zoals een echte diva als ze is, kan ik weer terug naar boven rennen om toch dat andere jurkje te gaan halen.

Als ik eindelijk goedkeuring heb gekregen en haar kan aankleden, staat opeens mijn zoon aan de tafel. Hij zegt dat hij zich verveeld en begint zijn kleine zusje te kriebelen. Waarop zij weer de legging half uit stampt die ik bijna had aangetrokken.

Met nog maar vijf minuten op de klok begin ik met het aankleden van mijn zoon. Ook hij ziet er ontzettend veel lol in om mij tegen te werken en als ik eindelijk als laatste zijn sokken heb aangetrokken kijkt hij mij met een brede grijns aan.

“Mama, je weet toch dat ik zelf mijn kleren kan aan en uit trekken?”

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s