Let op mijn tenen!

il_570xN.425137881_qrm5

Ik sta huilend voor haar bedje.
Ze lacht me uitgebreid toe en ik troost me met de gedachte dat ze er niet veel last van heeft gehad. Anders had ze wel van zich laten horen toch? Maar toch, ik ben een vreselijke moeder.

Haar kleine teentje uit de kom.
“Typisch iets voor jullie!”  lacht mijn moeder als ik haar bel om even op de zoon te komen passen. En bedankt mam, ik vind dit echt niet om te lachen! Ik voel me schuldig, erger nog, ik ben schuldig!

Met het aantrekken van het sokje gebeurd zoiets nogal vaak zegt de arts terwijl mijn kleine meid op de pijnbank ligt. Je bent zeker niet de eerste! Nou fijn, ik ben gerustgesteld. Een huiltje volgt en ze ligt alweer in mijn armen.

Eenmaal thuisgekomen wil ik haar lekker vertroetelen in het badje.
We zijn alles klaar aan het zetten en mijn zoon rent heerlijk in de weg. Ik kom met het badje vol water schijnbaar net op zijn pad als hij met zijn loopauto voorbij crost. Ik voel een pijnscheut in mijn middelste teen.

Gebroken zegt de arts. Maar omdat het je middelste teen is en je gebruikt hem niet, laten we het hierbij. Hij spalkt mijn teen die dik, blauw en scheef is. Een heerlijk aandenken aan deze dag.

Ik sta huilend boven haar bedje. Ik ben een vreselijke moeder. Maar lieve schatten? Jullie zijn net zo erg.

Advertisements