Niet voor mij

Het kwam vroeger wel eens voor dat ik werd nagefloten op straat of mij een complimentje werd toe geroepen. Ik ben geen ultra knappe dame dus die momenten zorgde ervoor dat ik mij weer even goed voelde over mijzelf.

Deze momenten hielden abrupt op toen mijn kinderen kwamen. Logisch eigenlijk want ik zou toen voor mijzelf ook niet meer omdraaien, fluiten of roepen.

Maar nu de kinderen weer wat groter zijn krijg ik zo nu en dan weer een compliment naar mijn hoofd geslingerd. Of zie ik zelfs nog iemand omdraaien om mij na te kijken.

Ach wie houd ik voor de gek. Dit gebeurd pas sinds we de hond hebben, want als ze roepen “die zit strak in z’n vel!” Zal dat absoluut niet voor mij bestemd zijn.

Advertisements

Betrapt!

Vanavond heb ik het rijk voor mij alleen! De kinderen liggen al in bed en mijn man gaat zometeen sporten.

Op de tv-guide ben ik al aan het uitzoeken wat ik vanavond zal kijken als mijn man mij een afscheidskusje komt geven. Ik wacht even tot de kust veilig is en ik zijn achterlicht door het raam zie verdwijnen.

Mijn zoektocht in de snoepjeskast duurt niet lang en al snel lig ik met de kilozak pepernoten op mijn schoot. Ik stem af op mijn favoriete zender en prop een handval pepernoten in mijn mond.

De deur van de woonkamer vliegt plots open en mijn man stormt op zijn beurs af die nog op de dressoir ligt. Hij draait zich naar mij om en er verschijnt meteen een glimlach op z’n gezicht.

“Betrapt”

Veel chippies

Het is een mooie zondagochtend en we besluiten om met z’n allen naar de winkel te lopen om verse broodjes te halen.

Op onze route komen we eendjes en paardjes tegen en de kinderen stuiteren en rennen van een overvloed aan energie. Ze hebben goede zin en dit zorgt weer voor een blije papa en mama.

We naderen de winkel en mijn zoon begint met het benoemen wat de mensen in hun tassen dragen als er opeens twee dames passeren die beide twee zakken chips in hun handen dragen.

Onze zoon slaakt en vreugde kreet.

“Kijk wat die meisjes veel chippies hebben! Wat zijn jullie bofkonten!”

Laat mij toch met rust!

Het is een kleine ruimte, maar dat lijkt mijn kinderen echt niet te deren. Die maken er een feestje van waar ze ook komen.

Mij word het echter een beetje teveel. Ik moet mij concentreren en vraag dan ook netjes of ze even rustig willen gaan spelen, of op z’n minst ietsje rustiger willen doen. Ik ben namelijk toch zo klaar.

Maar ik vraag dit natuurlijk aan jonge kinderen die nog aan het begin van hun feestje staan. Hoe kom ik er dan ook bij dat als ik het netjes vraag, ze mij even mijn gang zouden laten gaan. Ik geef een gil om boven hun lawaai uit te komen en plots kijken twee paar ogen mij verwachtingsvol aan.

“Jongens! Ga alsjeblieft ontzettend snel deze wc uit want mama mag ook best wel even alleen poepen!!”

Dat is niet zo netjes!

“Oh kijk! Dat is een grote!” Roept mijn dochter trots terwijl ze haar vinger gevaarlijk in de lucht zwaait. Ze steekt hem hoog in de lucht om het aan iedereen te laten zien. Op die vinger balanceerd namelijk het snotje dat ze zojuist uit haar neus heeft getoverd. Ze steekt hem demonstratief in haar mond en laat daarna nog een harde boer om het af te sluiten. Wij staan allemaal met open mond naar dit tafereel te kijken. Mijn man en ik. En mijn man zijn baas…

Deze is voor papa

Ik kijk op mijn wekker als ik de slaapkamerdeur van mijn zoon open hoor gaan. Het is 6:10 en voor mij al bijna tijd om met de hond te gaan wandelen. Mijn zoon trippelt naar de wc en even later hoor ik hoe mijn zoon zijn deur weer sluit en zijn bed in klimt. Het zal niet lang meer duren voor hij er weer uitklimt en bij ons aan bed komt staan omdat hij “wakker” is. Ik wil mij nog een keertje omdraaien als ik mijn dochter om Catboy en Owlette van de pyamahelden hoor roepen. Ik weet dus meteen wat mij te wachten staat en raap mijn kleren voor vandaag bij elkaar. Stiekem sluip ik de trap af zodat niemand mij hoort. Deze is voor papa.

Een beetje me time

Op mijn to-do lijstje voor deze week staat nog niks doorgestreept.

Ik heb dan ook best veel te doen en nu dat mijn zoon op school is en mijn dochter heerlijk ligt te slapen is dit eigenlijk ook een uitgelezen kans om te beginnen.

Ik kijk naar mijn lijst en twijfel of ik de was zal gaan vouwen, de keuken poetsen of het derde hoofdstuk van mijn boek zal gaan uitlezen.

Wat dacht je zelf. Een beetje me-time is ook belangrijk.