Ik heb gepoept!

“Mam! Kom snel kijken in de serre!” Roept mijn zoon met een paniekerige stem. Meteen gooi ik mijn tuinhandschoenen in het zand en ren naar het huis toe.

Het duurt niet lang voordat mijn zoon in de lach schiet, maar stiekem kan ik er niet zo hard om lachen. Mijn dochter staat met haar billen bloot voorover gebukt te swingen voor het raam. Op haar billen zitten de resten van diarree poep en mijn vraag reist: “Waar is in hemelsnaam haar luier met de rest van de diarree?”

In mijn hoofd zie ik al hoe de bank onder gesmeerd is, of hoe de luier ondersteboven op de tafel ligt. Ik veeg meteen de billen van mijn dochter schoon en vraag haar waar ze de luier heeft gelaten.

Ze glundert en met een grote glimlach neemt ze me mee naar de woonkamer. Daar ligt de luier op tafel. Netjes opgevouwen met de doekjes erin gestopt die ze heeft gebruikt om haar billen te vegen. Precies hoe wij dat ook doen.

Nu kan ik er ook wel hard om lachen.

Advertisements

Vrouwen en multitasken

Vrouwen kunnen multitasken en ik vind mijzelf er nu best goed in.

Omdat het voorlopig weer de laatste mooie dag is, ben ik het zwembadje aan het vullen. De tuinslang ligt in het badje het water erin te sproeien terwijl ik de tweede rand met een voetpomp aan het opblazen ben. Om ervoor te zorgen dat het water niet te koud wordt, loopt de keukenkraan, met warm water, de emmer te vullen.

Dat zijn al drie dingen die tegelijk gaan. Mijn zoon roept vanuit de wc of ik zijn billen even kan vegen en mijn dochter vraagt om nog een paar druiven, dus dat zijn er alweer vijf.

Als ik met een volle emmer warm water naar het bad loop, valt mij op dat er meer water naast, dan in het bad ligt.

In paniek proveer ik de sproeier dicht te draaien. Omdat ik niet meer weet welke kant deze op moet ren ik naar de buitenkraan en draai deze snel dicht. Ik probeer in het badje te zoeken waar het gat zit waar het water zo snel door naar buiten loopt, om vervolgens te ontdekken dat er een inderdaad een groot gat in zit.

Het gat waar je normaal gesproken een dop op draait voor je er water in doet.

Misschien is multitasken voor mij toch niet echt weggelegd.

Zonder luier mama!

Vol vertrouwen vertelde ik mijn dochter vanmorgen dat ik haar vandaag geen luier om zou doen. Ze is de laatste tijd redelijk droog en met dit heerlijke weer is dit “het” moment om te oefenen.

Ze keek me glimlachend aan toen we naar de winkel gingen. “Geen luier om hé mama!” En daar ging ze, op haar step. Wat was ik trots dat ze meteen met me mee naar de wc ging toen we weer thuis kwamen.

Mijn dochter ging in haar huisje buiten in de tuin spelen en ik kon me fijn bezig houden met het onkruid te vernietigen. Na een aantal minuten stond mijn dochter huilend naast me.

“Mama! Ik heb doorgelekt!” Piepte ze. Ze draaide zich om te laten zien dat ze niet alleen had geplast. De poep was van onder tot boven helemaal uitgesmeerd en ik kon wel raden hoe dat was gekomen.

Ik liep naar het huisje en mijn vermoeden werd helaas bevestigd. Mijn dochter was vanaf de glijbaan naar beneden gekomen.

Ze is er duidelijk nog niet aan toe om zindelijk te worden.

Dat kan echt niet mama!

We zitten weer aan het avondeten en ik geniet ervan om te zien hoe de kinderen aan het smikkelen zijn van wat er voor hun neus staat.

“Dit is zo lekker! Ik ga het helemaal opeten.” Zegt mijn zoon en neemt een flinke hap.

Hij kijkt daarna mijn man aan. “Dit moet je echt vaker gaan koken papa! Ik vind het heerlijk!”

Mijn man schiet in de lach en verteld mijn zoon dat niet hij het eten vandaag heeft gemaakt, maar dat ik dus eens aan de beurt was.

Mijn zoon schud heftig met zijn hoofd.

“Nee, dat kan niet. Mama kookt helemaal niet lekker.”

Mijn prinses op de erwt.

Mijn dochter heeft een zware avond. Het is al de derde keer dat ik op haar kamertje sta met haar knuffelend in mijn armen.

Langzaam drinkt ze een beetje water waar ze om had gevraagd. Ze zet het bekertje terug op haar nachtkastje en ik stop haar daarna weer warm onder de deken.

Ik kan het niet laten om haar nog door haar mooie lange haren te woelen. Ze tuit haar lippen voor nog een laatste kusje en ik plant er nog eentje op haar neus en voorhoofd bij.

Met kleine gespleten oogjes kijkt ze me aan.

“Mama, je bent klaar. Je kunt nu wel weggaan hoor.”

Papa kan dat beter!

Het is lang geleden dat ik de kinderen niet meer zelf in bed heb kunnen leggen, maar aangezien ik nu over een kwartier op oudergesprek moet zijn, ben ik al mijn jas aan het aantrekken.

Met de pyjama’s aan zitten mijn zoon en dochter op de bank en kijken mij verwachtingsvol aan.

“Ga je weg mama?” Vraagt mijn zoon.

Ik vertel hem dat ik even naar zijn juf moet om te vertellen en te vragen hoe het met hem op school gaat.

“Dus je gaat naar mijn school?” En er ontstaat een grote grijns op zijn gezicht.

“Oh geweldig mama, veel plezier! Papa doet de verhaaltjes toch veel leuker voorlezen!”

En even weet ik niet of dit een compliment voor mijn man, of een belediging voor mij moet zijn.

A dirty mind

We zitten heerlijk aan het avondeten als onze zoon besluit te vertellen hoe zijn dag op school is geweest.

Hij verteld met wie hij allemaal heeft gespeeld en de namen die voorbij komen, zijn in de tussentijd toch wel echt zijn vriendjes geworden.

Dan verteld hij over zijn pauze.

“Mama, mijn vriendjes willen de hele tijd aan mijn worstje!”

Hij duidt natuurlijk op het worstje dat hij meekrijgt in zijn boterhammen trommel, maar wij kunnen ons lachen niet meer inhouden.

Als onze zoon ons vragend aankijkt waarom we zo lachen rest ons alleen nog het probleem.

Zullen we het hem uitleggen, of niet?